KUZU SARMASI

Oh Lord, would you buy me a Mercedes-Benz?

2006-09-27T22:24:00.000+03:00

Kamu Sendikaları

2006-08-26T13:13:00.000+03:00

Hükümetle memur zammı için pazarlık masasına oturan kamu sendikalarından Kamu-Sen miting yapıyormuş. KESK taleplerini güçlendirmek için iki günlük eylem kararı almış. Memurların toplu sözleşme hakkı varmış.

Açıkçası bu konuda kendimi tam bilgili görmüyorum. Ama bildiğim bir şey var. Memur, işçi gibi, önceden kendisinin de katılımıyla yapılan iş sözleşmesini imzalamaz, koşulları önceden tespit edilmiş bir statüye girer. Bu yüzden, memur olmaya karar verdiğinde, ne olacağını, ne alacağını bilir.

İşçi, kendisine sunulan koşulları beğenmediğinde, grev hakkına sahiptir. Ama bunun karşılığında işveren de grev yapan işçilerine koşulları varsa lokavt hakkını kullanabilir.

Ama bizim memlekette hiç kimse ne olduğunu, hangi kalıbın içinde durduğunu bilmediği / beğenmediği için, bizim memurlar sendika kurar, grevli - toplu sözleşmeli statü, maaş pazarlığı hakkı ister. Hükümet de, olmadık isteklere olmadık cevap verir, memura sendika hakkı tanır, ama bu ucube sendikanın, Sanayi Devriminden bu yana şekillenmiş gerçek anlamdaki sendikayla hiçbir benzerliği yoktur, tabela asar, sendika yöneticisi memurlara çıkar ve "yat" hakkı sağlar.

Ama öbür taraftan, adet yerini bulsun diye, pazarlık masasına iki taraf da olmadık isteklerle oturur. Devlet, size yüzde bir zam yapalım der, memur sendikası, saçma olduğunu bildiği halde yüzde oniki zam ister. Hani pazarlık masasına oturdu ya, tavizlerle istediği yere gelecek ya. Kayserili tüccar sanki... Sonra da, vay efendim istediğim olmuyor, bu hükümet memurunu sevmiyor, öbür sendika da zaten Hükümetin adamı, kendi memurunu korumuyor diye kendine prim çıkarmaya çalışır.

Halbuki bence, memur dediğin, en fazla dernek çatısı altında birleşebilir. Bu dernek, sendika anlamında yaptırım gücü olmaksızın, memur temsilcisi sıfatıyla görüşür, ama yok öyle grevmiş, memurla toplu sözleşmeymiş gibi deve mi, kuş mu olduğu belli olmayan işlerle uğraşmaz, uğraşamaz.

Bu yüzden, memur sendikasına da, bizim memleketin memur sendikalarına da inanmıyorum, güvenmiyorum.

Daha iyisini bilen varsa, bana da öğretsin.

Fesüphanallah serisi

2006-08-25T11:23:00.000+03:00

Radikal Gazetesinden bir haber: "...Kaş ilçesine 25 kilometre mesafede bulunan ve cuma gününden bu yana alev alev yanan Kıbrısçayı Kanyonu kaderine terk edilirken Orman Bakanı Osman Pepe, yangınlara müdahalede 'öncelikle insan'ı gözettiklerini söyledi. Ormana müdahale eden uçakların yetersizliğiyle ilgili eleştirileriyse "Avrupa'nın uçakları var ama vatan savunması yapar gibi çalışan ormancıları yok" diye yanıtladı. ..."

Heyt be, biz ki, bu toprakları orakla, tırpanla, imanla kazandık, biz ki, gürleyen toplara göğsümüzü siper ettik, biz ki, biz ki, Vatan, Millet, Sakarya! İşte biz böyle bir ecdadın böyle namlı çocuklarıyız...

Hangi ecnebi bizim kadar imanlı, bizim kadar fedakar, bizim kadar vatanperver, bizim kadar haysiyetli, sorarım size.

İşte, alın size bir örnek daha: Gavur Avrupalıların uçakları var ama, vatan savunması gibi çalışan ormancıları bile yok. Onların parayla, pulla yaptıklarını, biz imanla, inançla yapıyoruz. (Ah keşke teçhizatımız da olsa, hem insanı, hem değerlerimizi gözetsek ama, olsun; teçhizatımız olmazsa Vatan Millet Sakarya edebiyatımız var)

Kaş'a giderkenki rotamdır orası benim. Elmalı'dan çıkınca klimayı ve radyoyu kapatır, camları açar, cırcır böcekleriyle çam ve ardıç ağaçlarının kokusuyla inerdim Kaş'a. Kimsenin kullanabileceği bir yer deği orası. O kadar sarp ve derin bir vadi ki, ne yazlık olur, ne tarla. Bu nedenle, yangının söndürülememesini anlıyorum, hak da veriyorum. Düzlüğe yetişmesini önlemekten başka yapacak bir şey yok bence, onu da biliyorum. Bırak insanı, arazörü, uçak, helikopter bile giremez gerçekten. Ama bunu böyle, yok "insana değer veriyoruz", yok "elin Avrupalısında imkan var ama bizdeki bu yürek yok" söylemleriyle, bu ucuz palavralarla süslemeye ne gerek var? Çık adam gibi de ki, olmaz kardeşim, söndüremeyiz, anca çeviririz etrafını, yayılmadan sönmesini bekleriz.

Pluto yalan oldu...

2006-08-25T11:04:00.000+03:00

Uluslararası Astronomi Birliği, Pluton'un artık bir gezegen olmadığına karar vermiş. Artık Pluton bir gezegen değil, Plutongiller'in isim babası olacakmış. Güneş Sisteminde dokuz değil, sekiz gezegen varmış. Bütün ansiklopedilerin, ders kitaplarının değişmesi gerekecekmiş.

Hadi hepsini anladım da, peki ne olacak çocukluğumuzun Pluto'su. Hani Pluton 1930'da keşfedildiğinde (başrol oynadığı 48 adet çizgifilm hariç) Micky Mouse ve kafasında kocaman kurdelesiyle gezen sevgilisi Mini'nin çok sevgili ve tuhaf köpeği ne olacak? Onu da mı ansiklopedilerden ve hatıralarımızdan sileceğiz. Pluto artık yok mu diyeceğiz? Yoksa ona sahip çıkmak için artık Miki Fare'nin köpeği Pluto'ya da sen artık köpek değil, faresin mi diyeceğiz?!

Bilim bütün romantizmimizi bir kere daha öldürdü...

Aklıma geldi, fıkra gibi

2006-08-17T13:37:00.000+03:00

Ortaokulda İtalya'dan biri bizim sınıfa geldiğinde, bir arkadaşımız sormuştu: İtalyanlar Katolik mi, Protestan mı diye. Bizim saf cevap verdi, ne Katoliği Protestanı lan, onların hepsi Hristiyan.

Geçenlerde Bush'a Irak brifingi verirken anlatıyorlarmış "Sünniler şunu yapıyor, Şiiler bunu" diye. Bush kafasını kaşıyıp lafı yarıda kesmiş, "yahu ne Sünnisi, ne Şiisi" diye, "ben hepsini müslüman sanıyordum bunların..."

Böyle başa böyle tarak mı diye gülüp geçelim mi, ne günler görüyoruz diye hayıflanalım mı bilmiyorum. Benim gibi azılı bir liberali bile muhafazakara çevirecek bunlar herhalde.

Aklıma takılanlar...

2006-08-17T13:30:00.000+03:00

Ben tuhafım galiba... Durdum durdum ama yine aklıma geldi, dellendim. İngiltere'deki "İslamcılar on tane uçağı havaya uçuracaklardı, onu engellemek için tüm uçuşların içine ettik" lafı fazla dezenformasyon, hatta yönlendirme kokmuyor mu? Orwell'in 1984'ünü hatırlatmıyor mu? Size beteri gösterelim, gözünüz korksun dedirtmiyor mu?

Üstelik tüm bunların, tam da İsrail'in Lübnan'da sivilleri vurmasına karşı - olduğu kadar - insanların sesini yükseltmeye başladığı zamana denk gelmesi ilginç değil mi? Yoksa birileri Anglo-Saksonların ve onlar vasıtasıyla "Batı Kültürünün" kafasına tokmakla mı vuruyor???

Ya da Amerikalıların İslamcı Faşistlerle Savaş Halinde Olması...

Ya da, New York Times'ta yayımlanan, müslümanların havaalanlarında daha sıkı aranması tavsiyesi...

Haziran Günlüğü

2006-08-16T18:47:00.000+03:00

Sonra... Sonra Haziran'da uçurtma uçurduk mesela. 1. Geleneksel Ayucuklar Uçurtma Şenliği düzenledik. Önce ayular gibi yedik onbeş kişi bir ineği, sonra Aybi'nin el emeği göz nuruyla yaptığı uçurtmayı uçuramadık. En çok da yaşı 5'ten küçük olanlar eğlendi bu sefer. Biz koşamadık uçurtmamız havalansın diye, en fazla göbeğimizi sıvazlayıp direktif verdik küçüklere. Olsun, rüzgar yoktu da ondandı, yoksa öyle göbekli olduğumuz ya da yaşlandığımız için değil yani...

Başka neler yaptım... Haziran'da yine Doğubayazıt'taydım mesela. Yine İshakpaşa Sarayına gittim. Bardaktan boşanırcasına yaz yağmuru altında hem de. Bir yanda güneş parlarken, Eski Bayazıt'a inanılmaz bir yağmur yağıyordu arabanın sileceklerinin yetişmeyeceği kadar.

Gerçi Saray kapalıydı o gün, ama o yağmurun ve o güneşin altında yine de görmeden edemezdim onu. Kapalı kapısının fotoğrafını çektim ben de, bir de camiin minaresinin:

Koskoca üç ay...

2006-08-14T08:51:00.000+03:00

Üç aydır yazmıyorum. Üç aydır Kuzu sitem ediyor "her gün bloguna bakıyorum, hiç mi yazmayacaksın" diye. Üç aydır siteye gelen otuz kişi vitrine bakıp içeri girmeden geri dönüyor.

Ama canım istemiyordu bunca zamandır yazmak. Şimdi istiyor mu, ondan da pek emin değilim açıkçası. Halbuki o kadar çok şey var ki yazacak.

Mesela Dünya Kupası... Haziran başında Almanya'daydım. Dünya Kupası maçları başlamadan evvel Berlin'de Brezilyalılarla samba yaptım festivalde, Berlin Ayılarından kaçıp top sektirdim. Hem de bu yandaki topu.

Sonra, ilk maçın olduğu haftasonu Münih'teydim. Sabah sabah bira - sosis kahvaltısı yaptım, tüm gün sarhoş gezdim, Münih Aslanlarıyla şakalaştım. İlgili fotoğrafları da flikr'a koydum.

Ayrı paragrafı hak eden bir şey daha yaptım, BMW'nin Ekim ayında piyasaya çıkaracağı F800ST modelini piyasaya çıkmadan önce denedim. Denedim dediysem öyle galericinin önünde gaza basmak değil ama. Cuma akşamından aldım, Cumartesi günü Bavyera dağ göllerini, Pazar günü ise Alman - Avusturya Alplerini turladım. İnanılmaz bir heyecan yaşadım. Avrupa'nın en iyi motor parkuru olduğu söylenen yollarda - ki abartmadan söyleyebilirim, hayatımın en heyecanlı bir saatiydi - 3. viteste, ama saatte 40 - 100 arasında sürekli değişen süratlerle, bir sağa bir sola yatarak motor kullandım. Hayatımda ilk defa bu kadar hızda bu kadar yüzüm yere yakın motor kullandım. 10 metre içinde sola 45 dereceden sağa 45 derece pozisyonuna geçtim. Motorcular arasında söylenen "yata yata motor kullanmak" deyiminin gerçekliğini idrak ettim. Ne yazık ki, o kadar kendimi kaptırdım ki, bir tane bile fotoğraf çekmedim. Alplerde Heidi'nin anneannesinin elinden limonlu biranın yanında patatesli yumurta yediğim şu mola anı dışında:

Ben öyle hız delisi bir motorcu değilimdir. Easy rider'ım yani. Öyle keyif keyif, rahat rahat kullanırım motoru. Ama, altında altı vitesli bir canavar olunca, otobanda hız sınırı da olmayınca, insan şöyle bir yoklamak istiyormuş gerçekten limitlerini. Ben 220'de pes ettim, daha yüksek hıza çıkmaya cesaret edemedim. Başını çevirmek bir yana, kaskının vizörü burnuna yapışıyormuş insanın o hızda. Daha da ilginci Einstein Abimiz doğru söylemiş izafiyet derken. 200'ün üzerinde artık sen sabit duruyorsun, çevrendeki her şey hareket etmeye başlıyor. Derinlik sarhoşluğu gibi birşey.

Neyse, şimdi artık motoru bisiklet gibi kullanıyorum, o derece bütünleştim artık motorla. Eskiden arabayı bir uzvum gibi kullanırdım, artık motorum da bir uzuv oldu sonunda.

Moto GP

2006-05-07T15:01:00.000+03:00

Geçen haftasonu MotoGP'deydik. Çok da iyi ettik.

Sıralama turlarının olduğu gün donduk, Balıkçı Temel moduna girdik.

Grand Prix günü yine donarız korkusuna motor yarışlarına motorla değil arabayla gittik, pişman olduk.

Paddock Girl ablalarını gördük, iç geçirdik.

Yarışları izledik mest olduk.

Bir dava kaybettim, Üç dava kazandım, ama en önemlisi PHP öğrendim

2006-04-29T00:23:00.000+03:00

Kuduz olmak bana yaradı galiba. Herşeyi pek bir hızlı halleder oldum...

Giriş: Bu hafta tamamen ticaret davalarında, tamamen davalı vekili konumundaydım. İlginç tesadüf...

Geçen hafta Pazartesi günü bir duruşmam vardı. Kuzu da hatırlar onu: Düğün biter bitmez koşa koşa İstanbul'a dönmemize, balayımızı Sultanahmet'te geçirmemize neden olan davanın duruşması... Taa iki yıl önce karar duruşmasıydı da, sayın Mahkeme Başkanımız sudan sebeplerle iki yıldır uzatıyordu bitecek davayı. Hafta başında, davanın gelecek duruşma biteceği müjdesini aldım mahkemeden. Gerçi davayı kaybedeceğim ama olsun, temyiz hakkını kazanacağım ya, o da birşey.

Salı günü Bursa'da bir davam vardı; motorla gittim, parkur yaptım. Duruşmamı saat 10:00'da bitirip Garaj Uludağ Kebapçısında aldım soluğu. Bırakın kebaba başlamayı, adamlar daha kahvaltı yapıyorlardı o saatte! "Yahu taa İstanbul'dan geldim, beni bir kebap yemeden mi göndereceksiniz" deyince, "abi sen yarım saat işlerini hallet öyle gel" dediler, iki porsiyon yedirdiler. Bursa'ya kadar gelmişken yemeden de gidilmez hani...

Çarşamba günü bir başka davam vardı, aleyhe bilirkişi raporu gelen. Her ne kadar bilirkişi raporuna itiraz etmiş olsam da, mahkeme heyeti bilirkişi raporunu kabul eder mi korkusuyla çıktım işin doğrusu duruşmaya. Ta taaam! İşte karar: "her ne kadar bilirkişi raporunda davanın kabulüne karar verilmesi görüşü bildirilmiş ise de, davalı vekilinin itirazlarının kabulü ile davanın reddine".

Dün yine Pazartesi günkü gibi yılan hikayesine dönmüş bir davamın duruşması vardı, o da bitti sonunda. Onda da temyiz hakkını kazandım, alnımın akıyla. Baştan kaybedileceği belli olan bir davayı beş yıl boyunca süründürmek de bir savunma avukatı becerisi, öyle değil mi?

Bugünse davanın en başında çok korktuğum, mümkünse davacı tarafla anlaşalım dediğim bir davanın duruşması vardı; o davayı da kazandım.

Bir haftada üç dava bitirmek, üstelik ikisini kazanıp, üçüncüsünün kaybedileceğini zaten bilmek büyük bir mutluluk...

Hem biraz önce, sonunda PHP kullanmayı, .php metin yazmayı, site yapmayı / düzenlemeyi de öğrendim. Eylemlerin gelişerek devam edecek.

Siz hiç bir robotla din konusunda geyik yaptınız mı?

2006-04-21T16:19:00.000+03:00

Tansu says:
dear Encarta
Encarta® Instant Answers says:
About MSN Encarta®.
MSN Encarta® is an online Encyclopedia, Dictionary, Atlas, and Homework helper: it's your gateway for interactive learning on the Web.
Tansu says:
how are you?
Encarta® Instant Answers says:
I'm doing well. How about you?
Tansu says:
thank you encarta, I pray for your health
Encarta® Instant Answers says:
Unfortunately I don't think I can answer this, even with the help of a good encyclopedia.
Tansu says:
Of course you can't answer this, Encarta. Nobody can. Only God knows
Encarta® Instant Answers says:
I am a simple computer. Let humans worry about theological matters, I say.
Tansu says:
No, no. Not humans. Humans cannot worry about theological matters. I mean, God knows and He worries. We are as simple as you.
Encarta® Instant Answers says:
I leave it to humans to consider religious questions, I am only a robot.

Anyway, what else you got for me?
Tansu says:
I have the mystic issues, the destiny and the possible and future situtation of the humans.
Encarta® Instant Answers says:
I need some time to think about it, please ask me again later.
Tansu says:
Manhood could not answer these questions for milleniums,
Encarta® Instant Answers says:
I don't think I know. Maybe Encarta has an answer. =>

Tansu says:
Encarta, do you have an answer?
Encarta® Instant Answers says:
Let's see what Encarta can tell us. =>

Tansu says:
Encarta, please tell us the very beginning of the universe
Encarta® Instant Answers says:
Hmm. I'm not sure about that one.
Didn't see my invitations? Maybe you are using an old version of MSN Messenger that doesn't support activities.
Tansu says:
It is a bit deeper question than the version of my MSN Messenger, Encarta. I wonder how we were created
Encarta® Instant Answers says:
Hmmm, that's something I can't find an answer for in the encyclopedia.

I am very good at math. If you have trouble with quadratic equations, I can help you with them. Type "solve x^2+3x=10" and I'll show you how to do it.
Tansu says:
Math, or Science or Geography... All take us to the One and Unique. The Creator
Encarta® Instant Answers says:
I'm not sure I understood you correctly. Let's try an Encarta search. =>
Tansu says:
This is the problem of the manhood as well. If they could have understood what this meant, there would be peace on earth.
Encarta® Instant Answers says:
Let's try looking in Encarta. =>
Tansu says:
I give it up, Encarta. I think I should talk to a human with feelings and logic, not a hardhearted robot
Encarta® Instant Answers says:
Let's see what Encarta can tell us. =>
Tansu says:
see? you won't get it
Encarta® Instant Answers says:
For real?
Tansu says:
Only God knows

Kıroyum Ama Para Bende

2006-04-13T19:04:00.000+03:00

Fikrimin İnce Gülü diye harika bir hikaye ve bu hikayenin başrolünü İlyas Salman'ın hatırladığı bir filmi vardı hani. İlyas Salman her türlü şerefsizliği yaptıktan sonra, Almanya'da kazandığı tüm parasıyla aldığı Mercedesiyle köyüne dönüyordu. Sonra bir de tabii şu var; hani iki adam trafikte kavga ediyorlar sen bana yol vereceksin, ben sana yol vereceğim diye. En sonunda fodul olan karşıdakinin üstüne çıkamayacağını anlayınca şöyle bağırıyor: "Yol benim hakkım kardeşim, benim Mercedes'im var!"

Mercedes son yıllarda çok büyük dönüşüm göstermiş olsa da, bu düşünceyi hala muhafaza ediyor, eskiden söylediğim gibi, müteahhit arabası olma geleneğini sürdürüyor. Bu amaçla, birbirinden çarpıcı aksesuarlar serisine devam ediyor.

Ben de, artık bir Mercedes kullanıcısı olarak, bu geleneğe sonuna kadar sahip çıkıyorum. Yanda, arabayla birlikte, hatırlı bir Mercedes kullanıcısı olarak bana hediye edilen aksesuarları görüyorsunuz zaten.

Gördüğünüz üzere, üzerinde kocaman bir Mercedes amblemi olan gerçek metal bir çakmağım, en kaliteli yağlı deriden yapılmış, üzerinde kocaman bir Mercedes amblemi olan ruhsat kılıfım, ve en yakıcısı, altın sarısı, bir yüzünde Mercedes yıldızı, diğer yüzünde ise Benz yazısı olan bir anahtarlığım var artık...

Lafın özü: Yol benim hakkım kardeşim, benim Mercedes'im var.
Bu arada şaka bir yana, gerçekten çok rahat bir araba...

Kuzu Kokoreç

2006-03-31T23:51:00.000+03:00

Kuzu içerde birbirinden nefis kurabiyeler yapıyor. Yalnızca kurabiye değil tabii, pasta, börek, ne ararsan var. Yarın aslında evden gidiyormuş gibi yapıp gizlice evde kalmak, bütün yiyecekleri tüketmek var ama, ev saklanabilecek kadar büyük değil işte...

Kuzu kurabiye yaparken ben de boş durmadım, Kuzu'nun bu kansızlık teranesine yaptırdığı tüm kan, bağırsak vs tahlillerini taradım. Tahlil ve grafiklerin tamamına flikr'dan ulaşabilirsiniz. Aralarında bizim Kuzu'nun kokoreç fotoğrafları da var, her biri birbirinden temiz ve sağlıklı. Bütün bu tahliller ve raporlar ne işinize yarayacak bilmem ama...

Tedavide çok uzun süre hiçbir gelişme olmamıştı, hatta yediği on tane kan iğnesi bile kar etmemişti, ama yanılmışız :). Son tahlillere bakılırsa, Kuzu'nun ferritin, demir ve hemoglobin değerlerinde az ama düzenli bir yükseliş var. Yakında kanlı canlı bir kuzu olacak anlaşılan... Halbuki Malatya Teyze'nin deyişiyle ne kadar kolaydı herşey, tam benim istediğim gibiydi. İki ünite kanı damardan verdin miydi bünyeye, hiçbirşeyi kalmaz.

Kuzu motorları sevmiyor...

2006-03-31T23:43:00.000+03:00

Bizim Kuzu kızgın bana iki haftadır. Motorla ilgilenmekten ona ilgimi vermiyormuşum. Gören de motoru başka motor sanacak. Gerçi motor motoru çeker diyorlar ama...

Laf başka yerlere gitmeden geleyim asıl konuma. Bu sene bahar bir başka güzel geldi. Havalar bir başka güzel ısındı, ağaçlar bir başka güzel açtı. Hepsinin üstüne de, hem arabanın olmayışı, hem motorun aşağıda yatışı eklenince tam bir tadından yeme de yanında yat durumu oluştu.

Her sabah 07:00'de kalkıyorum, hızlı bir kahvaltı ve ardından motorla on dakikada işyerindeyim. İnsan keşke işim daha uzakta olsaydı mı dermiş ya... Hava güzel olunca, motorun keyfi bir başka çıkıyor canım...

Alınık Araba

2006-03-31T23:22:00.000+03:00

Kaç aydır arabasızız. Eylül'de satmıştım yanlış hatırlamıyorsam Polo'yu. Mart sonu itibarıyla yeni arabamızı aldım ama sonunda. Gerçi biraz uzun sürdü ama olsun. Yeni arabamız, kız arabası geleneğine uygun olarak, Mercedes A160. Kendisi 2004 model, 37,000 km'de, 1600 cc, 106 bg, triptronik vitesli siyah bir araba.

Nerden, nereye... Şöyle kıçımız yer seviyesinde iki kişilik spor bir araba alalım derken, Smart Roadster yakıyor derken, deneyince bir anda soğuyuverdim arabadan. Şimdi ise, Roadster'da kıçımı koyacağım yere ayaklarımı koyuyorum. O kadar yüksekte oturacağım yani.

Hafta başı ruhsat başvurusu yapılır, Salı günü ödemesi tamamlanır, Çarşamba ruhsat çıkar, bütün muamele işlemlerinin bitmesini müteakiben de, arabayı Perşembe gibi alırım sanırım.

Mercedes iyidir. A serisi iyidir. Yeni kasa olsa tadından hiç yenmezdi ama o da bu sene olmazsa seneye olur vs diyerek kapatıyorum bu bahsi.

Kuzu, Kuzu ve Kuzu

2006-03-13T19:03:00.000+02:00

Bizim Kuzu, uzun süredir yazmadım ya yine, beni tekrar blogu kullanmaya ve kendisine cevap vermeye zorluyor. Son yazısında benden şikayet etmiş yine. Demesi o ki, ben sağda solda kedileri püsküüt, köpekleri sosis, kendisini ise Kuzu olarak çağırıyormuşum. "Başlarda kendisini Kuzu olarak çağırmamı NG ve Discovery TV'ye bağlamış ama asıl sebebi de bulamamış"mış.

Açıklıyorum, kedilere verilecek en güzel isimler Püsküüt (İstanbul Türkçesinde Bisküvi) veya Pistandır (Fistan - Etek, Elbise). Deneyin Allah aşkına, hangi kedi sokulmaz ki sen onu Püsküüt veya Pistan diye çağırınca?

Köpeklerin isimleri daha geniş bir perspektifi hak ediyor tabii. Gerçi bizim köyle başı açık renk köpekler Akbaş, sarı köpekler Çomar, kızıl köpekler Ceylan ve siyah köpekler Arap isimleriyle anılır, köyde bir beşinci isme sahip köpek yoktur, ama o ayrı... Hem sosis ismi her köpeğe verilmez; bunun için şişko olması, kısa tüylü olması, mahzun bakışlı olması ve en önemlisi uysal ve kısa bacaklı olması gerekir. Ki tüm bu özellikleri taşıyorsa gerçek bir sosistir nitekim.

Gelelim bizim Kuzu'nun ismine. Kendisinin yukarıda belirtilen canlılarla, aynı gezegende yaşamak ve zaman zaman karşı karşıya gelmek dışında ortak özelliği bulunmamaktadır. Kendisine verilen isim, yalnızca ve sadece kendisinin karakteristik özelliklerine ilişkindir.

Şöyle ki; kendisi bir kuzu kadar beyaz, bir kuzu kadar sevimli, bir kuzu kadar uysal ve bir kuzu kadar yaramazdır. Bu nedenle, sevilmekten kaçsa, serseri mayın gibi bir oraya bir buraya zıplayarak ortalığı dağıtsa da, sevildiğini her zaman bilecek ve bu sevginin tadını çıkaracak kadar akıllı bir kuzudur.

Aynı zamanda, kendisi ne kadar aksini iddia etse de, karakteristik bir Sekli Kuzusudur. Sekli Kuzusunun ne olduğunu bilmeyenler için bunu başka bir yazımda ayrıca açıklamayı daha doğru buluyorum.

Yeri gelmemiş olmakla birlikte cevap hakkı kapsamında ifade etmek isterim ki, Kuzu Hanım'ın gücü kafasındaki minik boynuzları çıkmaya başladığında onları sağa sola çarpmakla ilintilidir. Şu hususu da belirtmek isterim ki, kuzular çok nadide yaratıklardır, kuzusarması, kuzu pirzola, deniz kuzusu gibi sayısız çeşitleri vardır. Nitekim bizim Kuzu'nun bir kuzu olarak fotoğrafı yapılsa, - ve çirkin olduğunu bakmayın lütfen, nette şöyle güzel bir kuzu bulamadım, bulduklarım çamur içinde merinos kuzularıydı - aşağıdaki gibi olacaktır:

Curling

2006-02-22T22:11:00.000+02:00

Siz de hazır Kış Olimpiyatları başlamışken her akşam Eurosport karşısında pinekleyenlerden misiniz?

Açıkçası, en başta artistik patinaj olmak üzere, tüm kış oyunlarını keyifle izliyorum. Gerçi şimdi uzun uzun artistik patinajdan, kayakla atlamadan filan bahsedebilirim ama bugünün konusu bir yandan bu ne mene bir şeydir diye göbeğimi kaşırken diğer yandan merakla izlediğim kış sporu curling.

Hiç dikkat ettiniz mi Curling'e? Buzun üstünde iki takım, ellerindeki tuhaf taşları bir çembere doğru kaydırarak atarken, takım arkadaşları da ellerinde süpürgeler, taşın önünü süpürüyor. Çok uzun bir süre anlamaya çalıştım bu oyunun ne anlama geldiğini. Hatta ayıptır söylemesi, dört sene önce ilk kez Kerem'le ellerimizde biralar geçip televizyonun karşısına, "bu curling ne lan, manyak mıdır nedir bu herifler" diye az dalga geçmemişizdir.

Dalga geçilecek diye varmış zaten. Biraz araştırınca bu spor en az bizim memlekette bilinmekle beraber, doğuşunun bile lüzumsuz olduğunu öğreniyor insan (Lüzumsuz müzumsuz, kimse spora laf ettiğimi düşünmesin, valla çok keyifle izliyorum ben lakincurlingi yalnızca, "seni hiçbir takıma almadık, illa olimpiyat köyüne gelip ortamlarda akmak istiyorsan ya seni halter takımına masör yaparız, ya da curling milli takımına girersin" demeleri halinde oynardım)

Efendim, bu oyun 16. yy'da İskoçya'da "icat edilmiş". Malum, İskoç milletinin, hele bir de 1500'lü yıllar söz konusu olduğunda, uzun kış gecelerinde, ileride Yeni Dünya'ya ihraç etmek üzere nüfuslarını artırma faaliyetlerinden başka bir eğlencesi yok. Ne yapsın adamlar, bari demişler buz üstünde kendimize eğlence yaratalım. Ki - onbeş tatillerde köye gittiğimde- biz de yapardık küçükken. Buz tutmuş çayın üstüne çıkar, buz kırılıp içine düşmeden futbol oynama - bir gol bir puan, bacağı buzun içine kaptıran beş puan kaybeder kuralıyla tabii ki, evet, mazarratız - çay üstündeki buzu üstüne yakılan ateşle en çabuk eritme gibi oyunlar oynardık.

İskoçlar da demişler ki, buzun üstünde elimize aldığımız taşları kaydırarak bir kaleye sokmaca oynayalım. Ha bana kalırsa bu "la, la daş geliyo daş, gaçsana la" anlamına gelebilecek Sheakspeare İngilizcesi kuralları içinde olmuştur ya, biz modern Curling sporuna dönelim en iyisi. Çünkü her bir curling taşı 20 kg ağırlığında.

Şimdi diyeceksiniz ki, "hadi taşı kaydırmayı anladık, puan kazanmayı da, peki bu süpürgeciler kimler oluyor? Yoksa masör olamadık, curling taşını atmayı da beceremiyoruz, bari temizlikçi kontenjanından olimpiyatlara gelenler mi?" Değil kardeşim, onlar da takımın bir parçası. Görevleri de, buzun üstünü süpürerek taşın daha iyi kaymasını sağlamak. Zira oyunun bir cilvesi olarak buzun üstüne kumlama denilen toz kadar buz parçaları serpiyorlar - ki taşın hızını ve yönünü etkiliyor bunlar.

İşte bizim süpürgeciler de bu kumları temizliyor, hatta kafasını çalıştıran süpürme yoluyla buzda "yol" oluşturarak ve hatta çok süpürmek suretiyle buzun sıcaklığını yükselterek taşa yön veriyor, hızını düzenliyorlar. Süpürgenin çok önemli bir faydası daha var: taşı atanın düşmemesi için denge çubuğu vazifesini görüyor. Düşmek dedim de, bunların giydiği ayakkabılar da farklı. Bir ayakta çok kayan ayakkabı tabanı varken, öbüründe daha az kayanı var. Acaba, her bir takımın dört kişiden oluştuğunu düşünürsek, bunlar iki çift çok kayanından, iki çift buzu tutanından ayakkabı alıp, sonra birer tekini değiştirerek mi giyiyordur? Allah ayakları büyük olana sabır versin demek lazım eğer öyleyse.

Sonuca gelelim, her bir takımın sekizer taşı var: On oyun ve 75 dk üzerinden oynanıyor. Maksat, taşlarını kaleye diğer takımın taşlarından daha merkezi sokabilmek. Ama mesela merkeze rakibin taşından daha uzakta olan taşlar sayılmıyor. O yüzden kimi zaman amaç kendi taşını merkeze sokmak değil, rakibin taşını çıkarmak olabiliyor.

Saded: Ben yıllarca her gördüğümde saplanıp kaldım televizyonun başına curling'i gördüğümde. Ne oldu bunca zaman kaybetmekten başka? Hiçbirşey. Peki siz bu yazıyı sonuna kadar okudunuz da ne oldu? Hayatınızın beş dk daha eksilmesinden başka?

Demek ki neymiş, hayat kısa, can tatlı, böyle lüzumsuz şeyler kısaltır yaşamı.

Son not: Curling'le ilgili bir karikatür ekleyecektim bu yazıya ama, en baştaki curling taşı ve hatun fotoğrafını görünce dayanamadım, onu ekledim. Fotoğraftaki arkadaş Avusturya Milli Curling Kadın Takımı Kaptanı Claudia Toth olup, bu fotoğraf Women's Curling Calendar 2006'da yer almaktadır. Curling bile olsa, içinde bayanların olduğu hiçbirşeye lüzumsuz denemez ne de olsa, özellikle de güzel bayanların, öyle değil mi?

Ha bu arada, takvimin satış sloganı: "Help support the next generation of curling athletes!" Destekliyoruz!!!

Sormayın başıma geleni...

2006-02-22T21:48:00.000+02:00

Önceki gün bizim Kuzu'yu iğneye götürdüm. Onun blogundan takip etmişsinizdir zaten, bu kansızlık sorununa yeniden yapılandırma çerçevesinde iki günde bir kan iğnesi yemeye başladı. Ama öyle kan iğnesi deyince bir şırınga dolusu kanı adamın içine zerk ediyorlar diye düşünmeyin. Yok, yok, ciddiyim. Bazıları onu dolu dolu bir şırınga kan diye düşünüyordur kesin...

Hem öyle olsa kolayı var, doğrudan ağız yoluyla alırsın, kurutur kan pekmezi yersin filan. Tabii önce kan grubunu, kanın erkekten mi, kadından mı alındığına göre içerdiği testesteron, östrejon hormonunu filan ayarlamak lazım. Düşünsene karayağız bir delikanlıya şöyle en "dişi" zamanında bir kadından alınan kanın verildiğini. Sonra bizimki olmadık şeylere içlenip olmadık şeyden nem kaptıkça, "sen beni hiç sevmiyosuuun" diye kapris yapıp ses hızından daha süratli konuştukça bir daha iflah olmaz valla.

Neyse, lafı çok dolaştırdım, kan iğnesini bir şırınga dolusu kan sananlara itirafımdır: Bizim Kuzu'nun kanını emen de benim zaten; her gece iki cl çekiyorum boynundan da fark etmiyor kimse.

Hem benim konum o değil. Kuzu, iğne olmaya Acil Servis'e gelinceye kadar başımın etini yedi. "Ben o kadar iğne oluyorum, kıçıma batırıyorlar çeliği, sen de hastasın, sen de görün doktora" diye. "Tamam" dedim, "tamam". Gittim doktora, dedim ki, bizim Kuzu çok korkar böyle şeylerden, sen iyisi mi bana da bir iğne yap, hatta bulabiliyorsan şu eskinin kalın cam şırıngalarından sapla koluma. O da birşey mi dedi, sen asıl şimdi gör ne yapacağımızı.

Kaşla göz arasında yatırdılar beni sedyeye, sen misin iğne isteyen, taktılar koluma serumu. Yarım saat serum yedim, üzerine bir kan tahlili, hala kolum mor geziyorum.

Bu arada Kuzu'nun hakkını da yemeyelim tabii. Aferin kıza, artık yalnız bile gidebiliyor doktora, iğneye... Yakında ameliyatlara keyif diye bakmaya başlarsa benim gibi, işte o zaman tam olacak.

İnsan Yazmadan Duramıyor Böyle Şeyleri Görünce...

2005-12-08T10:09:00.000+02:00

Bugünkü Hürriyet Gazetesinde bir haberden alıntıdır kendisi.

Şimdi Amerikalı bilim adamları bir araştırma yapmışlar, demişler ki,
"ulen biz bilim adamıyız, kafalı adamlarız yani. Kafamız çalışır, aklımız her şeye erer, vücudumuzun çoğu kaynağını beynimiz kullanır. Matah adamlarız yani. İyi de, o zaman bu hatun milleti ne demeye kafası basmayan aptal heriflere gidiyor. Nedir bu armudun iyisini hep ayıların yemesi sendromu. Biz de iyi armut yemek istiyoruz. Yoksa adaletin bu mu dünya"

Tabii bunu yaparken de aralarına galiba bir de Türk bilim adamı almışlar. Niye mi? Kesin bizimki araştırmaya başlanırken, "abi öyle demeyin, o hatunu yiyen herif var ya, onun t.ş.klar otuz okka çekiyor" demiştir de ondan.

Syracuse Üniversitesinin bilim adamları da bu okka fikri üzerine çalışmalarını önce primatlar üzerine yöneltmişler. Bir bakmışlar ki primatların t.ş.klarının beyinlerine oranı 0,02 - 0,75. Ve bildiniz: 0,75 oranına sahip olanın daha çok bayan talibi var.

Ardından aynı deneyi şempanzeler ve goriller üzerinde yapmışlar. Ben de bilmiyordum, öğrendim. Şempanzeler de çok eşliymiş. Yoksa biz maymundan geldik derken aslında şempanzeleri mi kastediyorduk? Yok yok, o iyi ablaları götürenler şempanzeden gelmiştir. Biz gelsek gelsek gorilden gelmişizdir. Zira şempanzelerin testisleri, gorillere göre birkaç misli daha büyükmüş. Zavalları gorillerde sadece dominant bir erkeğin hareme girmesine izin verildiği için testisler büyümüyormuş. İnsan sevinsin mi, üzülsün mü bilemiyor.

Sadede gelelim: dişilerin rastgele çiftleştiği türlerden t.ş.klar bırak 30 okkayı, 300 okkaya kadar ulaşıyor sayın seyirciler. Nereden biliyoruz? Üstteki fotoğraf da kesmezse, ya gidin Hürriyet'i okuyun, ya da ne bileyim, gidin interneti kurcalayın, veya en iyisi sahaya inin. Önce kendi testisleriniz kaç okka onu ölçün, sonra rakiplerinizinkilerle kıyaslayın. Zaten asabım bozuldu bu habere...

Altı hafta olmuş

2005-12-03T22:33:00.000+02:00

Yahu şimdi fark ettim; altı hafta olmuş yazmayalı. Ne yaptım bu süre içinde? Çok birşey değil, iş fena değil, onun dışında son zamanlarda masamda daha çok vakit geçirdiğim için 24soru.com'u takip ediyorum. Kasım'ı 80. sırada bitirdim mesela.

Sonra bugün Kuzu'ya nerdeyse onun kadar güzel bir kuzu aldım. Onu ayrıca yazacağım.

Bir de bugün birkaç tane Yakari fotoğrafı indirdim. Hani şu kartalla, susamuruyla konuşan kızılderili çocuk. Siyu kabilesinden olan. Bacak kadar çocukken tek kanallı TRT'de yayımlanırdı akşam üzeri. Hala hatırlamadıysanız üstteki fotoğrafına bakın, köyüne dönerken ben çektim:

Uzun zaman oldu yine...

2005-12-03T22:23:00.000+02:00

Çok uzun zamandır yazmadığımı, daha doğrusu yazmak istemediğimi fark ettim. Kuzu'm yanımda yazmaya başlayınca yazasım tuttu yine. Hatta bu defa işe biraz değişiklik yaparak başlayayım. Bir süredir nette ilgimi çeken kısa anekdotları not etmeye başladım.

Şunun gibi mesela:

"Şiir dünyasına öylesine saygı duyuyorum ki, kendi şiirlerimle katkıda bulunamadığım bu dünyaya, böyle bir kitapla katkıda bulunmaktan kendimi alamadım."

Bunu söyleyen arkadaş, en bi Atatürkçü, en ulusalcı, en vatanını milletini seven en bi Yargıtay Başsavcısı Vural Savaş. Konu da şu, şimdi bu arkadaş gitmiş, elalemin şiirlerini toplamış, bir kitap haline getirip basmış. Sonra da kitabın başına kendi ismini koymuş. Biri gelip yahu bu şiirler senin mi deyince de böyle cevap vermiş. Bunu yapan da bu memleketin "hakları" en doğru dağıtacağı düşünülen kurumunun başsavcısı. Ne diyelim, böyle saça böyle tarak.

Haftanın Bilançosu

2005-10-14T23:06:00.000+03:00

Bu hafta Hukuk için hiçbirşey, IT sektörü için çok şey yaptım.

Bir kere Asus Wireless ADSL Modem & Router, kendisinden beklediğim kadar iyi değilmiş. Üç gün açık kalınca sapıtmaya başlıyor, hattan düşüyor, fişini çekip bir iki dakika soğutmadan kendine gelemiyor.

Bu hafta, ofise US Robotics modem aldım. Geçen hafta ADSL'yi açtırmıştım, hafta başında modemi de alınca bağladım. Sonra, tek bilgisayardan oluşan bir kablosuz ağ kurdum. Ardından ofisteki laptopları kablosuz olarak, modeme yakın olan sekreter bilgisayarını kabloyla birbine bağladım. Tüm bu işleri becerebileceğimi görünce, kablo modem dağıtıcı bilgisayar da bir kablosuz bağlantı aletiyle ağa dahil ettim. Hüseyin pek memnun değil kablosuz ağdan, sürekli kesilmeden ve yavaşlıktan şikayet ediyor. Alışırsın diyorum.

Bu arada onun bilgisayarına taktığım usb bağlantı aleti aslında bizim Kuzu'nundu. PCMCIA kartın usb stick'e göre daha hızlı olduğunu fark edince, Hüseyin'in her durumda usb stick kullanmak zorunda olduğunu da hesaba katarak, Kuzu'nun bilgisayarına bir PCMCIA kart alarak bu sorunu çözdük. Böylece Kuzu da artık çok daha hızlı nete bağlanabiliyor. Hem artık Kuzu ile aramda evde bir ağımız (evlilik bağımız) da var.

Kuzu geçen haftadan beri iyileşemedi. Dün, Begüm'ü doktora götürmüşken kendisi de görünmek istemiş. Kansız olduğu ortaya çıktı. Hem de eski kansızlardan. Her gün iki kaşık kaynamış pekmez içireceğiz ona.

Pazar'lık

2005-10-09T13:05:00.000+03:00

Dün çalışma odamızın raflarını yaptık. Hafta içinde ikimiz de mevsim dönüşünden etkilenmişiz, raflar da yorunca, o halsizlikle uyumuşuz akşam 10'a kadar. Haliyle Yavuz'un doğumgününe gidemedik. Akşam uyuduğumuz için 2'ye kadar uyuyamadık. Sabah da sekiz buçukta kalktık. Dün çok canım çekince gidip 100 gr pastırma almıştım, Kuzu'yu onun kokusuyla bunalttım.
Sabah önce Beyoğlu'nda kahvaltı yaptık, ardından eve yürüyelim derken apar topar Teknosa'ya uğradık. Ofise Adsl modem, eve yazıcı aldık. Bugün de böyle geçti işte...

Kuzu'm Kaçtı

2005-10-07T19:26:00.000+03:00

Çarşamba akşam uçağıyla Kuzu babasının evine kaçtı. Dün Ankara'da bir toplantıya katılacaktı, gidiş o gidiş... Dün akşam dönecekken toplantısı uzayınca dün gece de Ankara'da kaldı.
Ben ne yaptım peki? Önceki gün akşam P. Çvş. Murat'la görüştüm, dün akşam da Boru'nun okulu bitirdiği haberi üzerine Deli Duran'a gittim. Özlemişim Murat'ı, dört aydır görüşmüyorduk ne de olsa. Duranlarda da iki saat kadar oturup döndüm sonra.
İki günde iki makina çamaşır yıkadım, üçyüz sayfa kitap okudum. Bir de dün dört tane dilekçe yazmıştım bir hızla, bugün boş boş oturdum.
Kuzu, evliliğin, çok özlediğin halde annenle babanı iki saat görmek olduğunu söylemişti, demek ki çalışmak da iki gün görmek demekmiş...
Bu süreden tek aklımda olansa, Kuzu'yu ne kadar özlediğim oldu.

Kuzu Ankara'da...

2005-10-05T17:29:00.000+03:00

Bugün Kuzu'yu Ankara'ya gönderdik. Gerçi 17:30 uçağıyla gidecekti ve 17:29'da beni aradığına göre en az yarım saatlik rötarı var ama, yine de akşam Ankara'da olacak. Yarın da çok geç dönüyor.
Dün akşam Ahmet'le buluştum. Saçını biraz uzatmış, Sybelle'den de de ayrılmış on küsür seneden sonra. Keyifliydi, askere gidecek olmanın tedirginliğini saymazsak. İki yıldır görüşmüyorduk, iyi oldu.
Bugün Paşamla görüştüm bir de, hoşgeldin ziyaretine gittim. Fazla vaktini almamak için on dk. oturup kalktım hemen. Bir görevimizi daha yerine getirmiş olduk böylece.
Yine hiçbir iş yapmadım bugün. Bir dilekçe yazdım, bir tane de yarın yazacağım, yarının programı da o.

Çok zaman oldu, çok da gelişme

2005-10-03T12:15:00.000+03:00

Yazmayalı on gün olmuş bugün. Gerçi beş gündür aklımdaydı ama ancak fırsat bulabildim.

Geçen hafta Pöttkerler geldi. Horst Pöttker'in yanında staj yapmıştım Almanya'da. Tam sekiz yıl önce. 1997'nin Ekim ve Kasım aylarındaydı. O tarihten bu yana zaten her yılbaşında mektuplaşırdık. Sonunda, Doğu Akdeniz turuyla İstanbul'a da geldiler. Çarşamba akşamı gelip, Perşembe akşamüstü gittiler. Çarşamba akşamı geldiklerinde Ortaköy'de birer kahve içtik. Perşembe günü , öğleden sonra onlarla birlikte önce Eminönü'nde bir öğle yemeği yedik, sonra önce Mısır Çarşısını gezdik, ardından da nargile içtik. Gayet memnun kaldılar galiba.

Yine, çarşamba günü Bolu'da bir duruşmam vardı, motorla gittim. Elcik ısıtma sezonunu açtım Bolu'ya yaklaşırken. Dönüşte Gebze ve Hendek'teki işlerimi de halledip öyle döndüm.

Cuma akşamı, Aybi'nin düğününe katılamayacağımız için Ayucuklarla birlikte hamam sefası yaptık. Akşam club programı vardı, son anda "Arası"na sıkıştırmaya döndü iş. Tafa'nın evinde sıkıştırıldı, biz fazla oturmayıp döndük sabah yola çıkacağımız için.

Haftasonu Ankara'da Amcaoğlu Ahmet'in düğünü vardı, ona gittik. Kız istedik, nikah yaptık, düğün yaptık. Erzincanlılar nasıl kız verirmiş onu gördük. Davul zurna bir yere kadar iyiydi, sonrasında beynimizin içinde çalmaya başladı. Piyango Amcamız geldi yine, hiç yüz vermedik, çok bozuldu, iyi oldu.

Bizim Ayşek İtalya'ya, Perugia'ya yerleşti. Abisini evlendirdi, düğün bittikten dört saat sonra uçağa bindi. Üç yıllığına bir master programı için gidiyormuş. Bana kalırsa dönmez artık, şimdiden İtalya'ya kalıcı yerleşti gözüyle bakıyorum onun için. Kendisi için en iyisi oldu, inşallah orda mutlu bir hayat kurar.

Dün sabah iki dünür ile birlikte, Kuzu'yu istememizden bu yana ilk kez maaile birlikte olduk. Daha önce onlar kendi aralarında birkaç kez görüşmüşlerdi tabii, ama ilk kez çocuklarla birlikte bir program oldu.

Herşey çok birikince anlatmak da bu kadar kısa oldu.

Enternet Herkese Nasip Olmaz

2005-09-23T17:53:00.000+03:00

29 Ağustos'ta internet üzerinden online olarak ADSL'ye başvurmuştuk. E karşımızdaki muhatabın koskoca Türk Telekomünikasyon A.Ş. olduğunu unutmuşuz tabii. Bunu idrak edince mecburen, kuzu kuzu Telekom Müdürlüğü'ne gidip bir de ıslak imzalı başvuru yaptık, halka karıştık, ali devletin kurumları karşısında ne kadar küçük birer kul olduğumuza müdrik olduk.

Sonra efendim, bu koskoca devlet kurumu bizi şaşırttığı yetmezmiş gibi, bir de hiç bekletmeden ADSL'mizi açtı. Ama ne açmak! Hattımız açık olmasına rağmen ADSL frekansını açamıyoruz. Neyse, iki haftalık çalışmamız, telefonda -abartmış olmayalım - herhalde en az üç saatlik mesaimiz sonucunda, telefonun diğer ucundaki arkadaşlara, görevlilerin hala bakır tel sarma teknolojisiyle mi hareket ettiği sualini sorunca, burdaki hakaretleri hareket algılayan değerli teknisyenlerimiz açtılar hattımızı.

Şimdi büroya da bir ADSL hattı alacağım mevcut kablo internet hattını kapatıp, ama pek cesaret edemiyorum yine de...

Motorize Ekip

2005-09-13T07:34:00.000+03:00

Arabayı sattık ya, mecburen motorize ekip olduk. Gerçi takım elbiseyle biraz sorun oluyor ama onu da ceketi katlayıp sırt çantasına yerleştirerek ve pantalonunun ütüsünün bozulmaması için dizlik kullanmayarak çözüyoruz. Lakin Körfez Adliyesinin kapıcısı avukat kimliğimi görünceye kadar beni içeri almamak için diretti, o ayrı :)))

Onun dışında arabadan daha rahat olduğu kesin...

Ah Telekom, Vah Telekom

2005-09-06T10:35:00.000+03:00

Bugün, geçen hafta ve geçen yıl başıma gelenlerden sonra gaza gelip Meral Tamer, Yalçın Bayer ve Tüketicinin Erkan Abisi'ne mektup yazdım. Ekine de Telekom Kablo TV davasında verilen mahkeme kararını ekledim. Telekom'un adam olacağı yok, belki kamuoyu yaparsak faydası olur diye düşünüyorum. Adamlar hiçbir iş yapmadan emekli oluyor, "aman özelleştirilince de böyle yatmaya devam edersek işimiz kalmaz" düşüncesiyle bir de özelleştirmeye karşı çıkıyor. Hem de yine çalışmayarak!

-------

Size özelleştirme aşamasında bulunan ama hala özel sektörde iş yapma mentalitesine ulaşamamış Türk Telekom’un hukuka aykırı uygulamaları nedeniyle yazıyorum. Bu konuları özelleştirme sürecinde ideolojik görünme kaygısıyla uzun süredir ortaya koyamamıştım. Fakat bugün yaşadığım bir olay üzerine kendimi yazmak zorunda hissetim. Umarım siz de sıkılmadan okur ve daha önemlisi bu konuya köşenizde yer verirsiniz. Çünkü basit görünmekle birlikte gerçekten önemli olduğunu düşündüğüm bir konu.

Türk Telekom’un güzel bir internet sitesi var. Her türlü bilgiye gerçekten ulaşabildiğim gibi, son zamanlarda telefonla ve daha da önemlisi internet üstünden de başvuru kabul etmeye başlayarak pek çok özel şirketin dahi başaramadığı büyük bir atılım gerçekleştirdiğine inanıyorum.

Geçen hafta Pazartesi günü, adsl hizmeti almak için internet sitesindeki on-line başvuru formunu doldurdum. Siteden aldığım bilgiden, on-line başvuruyu takiben hattımın açılacağı ve hemen akabinde görevli arkadaşların adresime gelerek kurulum esnasında sözleşmeyi imzalamamı sağlayacağını öğrendim. İnternet üzerinden de olsa, bir başvuruyu takiben iş akışını da göz önüne alarak, belli bir süre beklenmesi doğaldır. Bu nedenle, Cuma gününe kadar bekledim.

Cuma günü hala bir haber alamayınca, 444 0 375 numaralı destek hattını aradım. Hattı açan arkadaş, “arkadaşların başvuruyu işleme koymamış olabileceklerini, en iyisinin benim Gayrettepe Merkez’e giderek şahsen başvurmam olduğunu, bu sayede hattımın hemen açılabileceğini” söyledi.

Ben de, bu sabah Gayrettepe’ye gitme gafletinde bulundum. Gittiğimde, Haber-Sen’in greviyle karşılaştım. Haber-Sen Telekom’un özelleştirilmesini protesto için öğleye kadar grev kararı almış. Grev gözcüsü arkadaşlar, grev nedeniyle kapalı olduklarını söyleyerek, içeri girmeme izin vermedi.

Bu yazının konusu olmamakla birlikte önce şunu söylemek isterim: Özelleştirme, yabancı sermaye ve şirket birleşmeleri gibi konularda da çalışan bir hukukçu olarak, Telekom’un kesinlikle ve bir an önce özelleştirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Ekonomik alanda yer alan tüm diğer devlet kuruluşlarıyla birlikte.

Gerçi, Haber-Sen’e hak vermek mi diyelim bilemiyorum, bu özelleştirmenin, sabit hatların “mülkiyetinin” devri ile birlikte olamayacağını, satış sözleşmesindeki bu hükmün çıkarılması gerektiğini de düşünüyorum fakat yukarıda da belirttiğim gibi bu yazının konusu Telekom’un özelleştirilmesi değil.

Başvurudan bu yana yarın “on” gün olacak, “on” gündür bir adsl başvurusunu işlemeye koyamayan Telekom çalışanları, şimdi özelleştirilmemek için iş bırakıyor! Ben, hiçbir özel kuruluşun, kendisine yapılan bu kadar basit bir başvuruya on gün boyunca yanıt dahi vermeksizin ayakta kalabileceğine inanmıyorum. Bir tekel olan Türk Telekom’un buna karşın hala nasıl tüketicilerini bu denli önemsiz addederek fütursuz davrandığını kabullenemiyorum.

Dün de, eşim yine on-line başvurudan bir sonuç alamaması üzerine Türk Telekom “çözüm ortaklarına” adsl başvurusunda bulunmak gafletine düşmüş. Türk Telekom’un çözüm ortaklarının, bilgisayarı açma bilgisini çözümünden bile uzak olduklarını, verdikleri sözleri tutmaktan aciz olduklarını, velhasıl dün tüm 13:00 – 14:00 ve 17:30 – 19:00 saatleri arasında uğraşmasına rağmen Taksim bölgesindeki üç çözüm ortağının da çözümsüz kaldığını söyledi.

Türk Telekom özelleştirme sürecine girdiğinde, yukarıda da söylediğim gibi, halen tekel yapısında bulunan bu kurumun da daha düzgün ve işler bir hale geleceğini, hizmet götürdüğü ve karşılığında bedel aldığı tüketicilere daha iyi hizmet sunacağını düşünmüştüm. Bu amaçla, aslında Türk Telekom’un çarpık işleyişinin düzelmesi için açtığım sembolik dava sonucunda mahkemenin verdiği kararı yalnızca Türk Telekom’a bildirmiş, basın kuruluşlarına bu konuda bilgi vermemiştim.

Bu dava kısaca, Türk Telekom’un, tekel hakkını kullanarak, haksız bir şekilde tüketicilerden yasada olmayan ve bu nedenle “haraç” olarak kabul edilebilecek nakil ücreti alması ile ilgili. Ancak Türk Telekom’un internet sitesinde yukarıda belirttiğim hususta araştırma yaparken, mahkemenin bu kararının üzerinden altı aya yakın zaman geçmesine karşın hala, nakil ücretinin tahsil edildiğini gördüm. Bu nedenle, Türk Telekom’un bu hukuka aykırı işlemi, üstelik mahkeme kararına rağmen uygulamaya devam etmesi karşısında sizlere duyurmak istedim. Mahkeme kararının dayanağı dava dilekçelerimi ve Türkiye’nin en saygın tüketici hukuku hocalarından Prof. Dr. Cevdet Yavuz tarafından kaleme alınan bilirkişi raporunu arzu ederseniz sizinle paylaşabilirim.

Bu yazı, yukarıda yaptıklarım, hatta ekli mahkeme kararı küçük şeyler. Ama büyük şirketler küçük şeylerle var olur, onlarla sevilir, onlarla terk edilir. Bu yüzden, sizlerle paylaştığım bu konuların ancak, tüm ilgili mecralara gereğince duyurulması halinde çözümlenebileceğine inanıyorum.

Bu kadar uzun bir yazıyı ben okumaktan sıkılırdım. Ne var ki, hayatta düzgün gitmesini beklediğim küçük şeylerin dahi böyle amacını dahi anlayamadığım şekilde bozuk gittiğini görünce dayanamayıp lafı uzatıyorum.

Sabrınız ve ilginiz için teşekkürler,

Satlık Araba 2

2005-09-03T18:33:00.000+03:00

Salı günü öğleden sonra arabanın yeni sahibiyle görüşüp el sıkışmıştık. Çarşamba günü arabayı müşterinin servisine götürüp kontrol ettirdik, Perşembe günü Vergi Dairesinden temiz kağıdını aldım ve dün de arabanın devrini yapıp arabayı teslim ettim. Perşembe akşamı gerçi emsalsiz bir teyze tek şeritli yolda önümde salak salak giderken aniden durduktan sonra geri vitese takıp olanca hızıyla arabaya geçirdi ama Allah'tan önemli bir hasar ve sorun olmadı. Velhasıl arabayı dün sağ salim teslim ettim. Sahibinden.com'a verdiğim ilanı da şimdi kaldırdım. Arabanın, aynı zamanda ilanda da yer alan son fotoğrafıdır:

Dün , bilgisayarın 256 Mb olan RAM'ini 512'ye çıkardım.

Akşam Serkan ve Begüm'le birlikte Nevizade'deydik. Sarhoş oldum :)

Şimdi ise, dün sarhoş olacağımı bildiğimden bilgisayarımı yanıma almadığım için, bizim Kuzu Silent Hill oynarken ben de onun makinasını kullanıyorum.

Satlık Araba

2005-08-30T14:58:00.000+03:00

Önceki gün sahibinden.com'a ilan verdim araba için. Dün biri aradı, bu sabah bir diğeri. Şimdi müşteriler için bürodayım. İyi de oldu, elime yapışan bir işim vardı, ona başladım. Gerçi bitecek gibi görünmüyor ve çok da yoruyor ama... Birazdan müşterilerden biriyle görüşeceğim. Bir an önce satıp kurtulalım arabadan. Sonra dört - beş ay arabasız olmak zor gelecek biliyorum, ama başka türlü arabayı değiştireceğimiz yoktu, bahane olur en azından.

2005-08-29T16:07:00.000+03:00

Bak bak bak, lafa bak! "benim de başımdan "bir tane geçtiğinden" bu yana..."Kaç tane geçecekti? Veya geçti ve bitti mi? Fesüphanallah...

Canım sıkılıyor

2005-08-26T17:36:00.000+03:00

Bütün gün boş boş oturdum. Gerçi arada "Ruh Emici"yle sekiz defa telefonda görüştüm ve dava dilekçesini tamamladım, bir de Kekiloğlumustafabey dosyasını gözden geçirdim ama, bunlar pek öyle iş sayılmaz. Bu kadar feci bir can sıkıntısını çok uzun zamandır yaşamamıştım, zor oluyormuş...

Fotoğraf Stüdyosu

2005-08-24T14:49:00.000+03:00

Kuzudan öğrendiğim bir şeyi daha uygulamaya geçirdim bugün. Haftasonu Ankara'da katıldığımız Büllük düğününde çektiğimiz fotoğrafları Flickr'a koydum. Böylece, herkes için mektup ekinde foto alma, benim için de mektup ekinde foto gönderme külfetinden kurtuldum. Yakında bu konudaki deneyimlerimizi de zenginleştireceğiz inşallah.

Hastalık. (Demiş miydim?)

2005-08-24T11:17:00.000+03:00

Bizim kuzu sonunda yatağa düştü. Hem de öğleden sonra işten eve dönerek. Akşam yalnızca bir çorba içti, başka birşey yemedi. Gece üzerini iyice örtüp terlettik, sabaha biraz daha iyi kalktı. Bugüne birşeyi kalmaz inşallah. Yoksa akşama hastaneye götürüp iğne vurmamız gerekecek :)

Aa, Ne Tesadüf!

2005-08-23T10:00:00.000+03:00

Her haftanın Salı günleri yazıyorum galiba. Gelenekselleştirsem mi acaba? Mesela bugünkü, II. Geleneksel Salı Günleri Bloga Giriş Yapma Etkinliği olsun. Haftaya üçüncüsünü yaparım. Arada girdiklerim de geleneksel olmayanlar olur. Örneğin bu yazı, numaralandırılmayan ve geleneksel olmayan yazıların birincisi olsun. Gerçi birinci diyerek yine numaralandırdık ya, neyse.
Hatta bu yazının kel alaka olması hasebiyle, yanına kel bir fotoğraf yerleştirip tüy dikmekten geri durmayalım.

Hastalık...

2005-08-23T09:53:00.000+03:00

Geçen Perşembe inanılmaz bir baş ağrısı ve mide bulantısı derken cork diye kusunca rahatlamış, haftasonu Ankara seyahatini sağ salim çıkarabilmiştim. Bu sabah da bizim kuzu hastalandı. Halsizlik, mide bulantısı filan... Gerçi Ankara'da cırcır olmuştu, onun devamı da olabilir ama... Neyse, iyileştiririz onu da üç vakte kadar.

Kuzu Sarması

2005-08-16T03:14:00.000+03:00

Sevgilim biraz önce kendi blogger'ını gönderdi bakmam için. Bir de kendi blog'umu almam için bir link.
Ben de fırsattan istifade kendi blog'umu oluşturdum bu yüzden. Keyifli de oldu. Sevgilim bir kuzu olduğu için de, blog'umun adını Kuzu Sarması koydum. Hayırlı olsun.